لغت نامه دهخدا
برنکانی. [ ب َ رَ نی ی ] ( ع اِ ) گلیم سیاه. ( منتهی الارب ). کساء سیاه. ( از اقرب الموارد ). برکان. برکانی. برنکان. ج، بَرانِک. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).
برنکانی. [ ب َ رَ نی ی ] ( ع اِ ) گلیم سیاه. ( منتهی الارب ). کساء سیاه. ( از اقرب الموارد ). برکان. برکانی. برنکان. ج، بَرانِک. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ).