لغت نامه دهخدا
( برآورنده ) برآورنده. [ ب َ وَ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) نعت فاعلی از برآوردن. بلندکننده. رفعت بخشنده:
خدایگان جهان خسرو بزرگ اورنگ
برآورنده نام و فرو برنده ننگ.فرخی.رجوع به برآوردن شود.
( برآورنده ) برآورنده. [ ب َ وَ رَ دَ / دِ ] ( نف مرکب ) نعت فاعلی از برآوردن. بلندکننده. رفعت بخشنده:
خدایگان جهان خسرو بزرگ اورنگ
برآورنده نام و فرو برنده ننگ.فرخی.رجوع به برآوردن شود.
( برآورنده ) ۱. بالابرنده.
۲. رواکننده، کسی که جاجت دیگری را روا می کند.
( بر آورنده ) نعت فاعلی از بر آوردن بلند کننده.