بجان اوردن
لغت نامه دهخدا
( بجان آوردن ) بجان آوردن. [ ب ِ وَ دَ ] ( مص مرکب ) به تنگ آوردن. ( برهان قاطع ) ( انجمن آرای ناصری ). عاجز کردن. بستوه آوردن. زله کردن. || کنایه از کشتن. به قتل آوردن. ( برهان قاطع ) ( انجمن آرای ناصری ):
گر صفی از خصم بجان آوری
مرد نیی گر بزبان آوری.خسرو.
فرهنگ فارسی
( بجان آوردن ) ( مصدر ) ۱ - بتنگ آوردن. ۲ - کشتن قتل.
جمله سازی با بجان اوردن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پزشکان با تلاش فراوان و استفاده از تجهیزات پیشرفته توانستند مرد جوان را که در اثر تصادف شدید دچار ایست قلبی شده بود، دوباره به جان آورند.
💡 او با صحبتهای آرام و دلگرمکننده و با استفاده از کلمات محبتآمیز، توانست روح افسرده و ناامید دوست قدیمی خود را دوباره به جان آورد.
💡 تلاشهای مداوم تیم نجات برای به جان آوردن بازماندگان حادثه سقوط هواپیما، در نهایت منجر به موفقیت و نجات جان چندین نفر از آن وضعیت بحرانی شد.