بارعه

کلمه «بارعه» واژه‌ای عربی است که صورت مؤنث «بارع» به شمار می‌آید و برای توصیف فردی به کار می‌رود که در کاری مهارت و برتری ویژه‌ای دارد. این واژه در متون قدیمی بیشتر برای زنان به کار رفته و معنای آن زنی است که در دانش، هنر یا فضیلت از دیگران برتر باشد. «بارعه» نشان‌دهنده درجه‌ای از توانایی و شایستگی است که شخص را از دیگران متمایز می‌کند. در کاربرد عمومی، این کلمه به معنای بسیار ماهر، توانا و برجسته است. وقتی گفته می‌شود زنی «بارعه» است، یعنی در زمینه‌ای علمی یا اخلاقی به مرتبه بالایی رسیده و از دیگران پیشی گرفته است. ریشه این واژه به مفهوم «براعت» برمی‌گردد که به معنای برتری و مهارت کامل است. بنابراین «بارعه» بیانگر کمال در فضل و دانش محسوب می‌شود. این واژه در زبان امروزی کمتر استفاده می‌شود، اما در متون ادبی و لغت‌های قدیمی دیده می‌شود. مفهوم آن برتری همراه با شایستگی و توانمندی است.