بابوس
لغت نامه دهخدا
بابوس. ( اِ ) بلغت رومی، کودک و کودک شیرخواره و بچه ناقه. ( آنندراج ). و لغویین عرب گویند لغت رومی است.
فرهنگ فارسی
به رومی کودک شیر خواره است
فرهنگ اسم ها
اسم: بابوس (دختر) (کردی) (تلفظ: babos) (فارسی: بابوس) (انگلیسی: babos)
معنی: نام پدر اورونت پادشاه سکایی، نام کوهی در بانه ( نگارش کردی
دانشنامه عمومی
بابوس ( به لاتین: Babus ) یک منطقهٔ مسکونی در افغانستان است که در ولایت لوگر واقع شده است.