لغت نامه دهخدا
ایهات. [ اَ ] ( ع صوت، اِ ) لغتی است در هیهات. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ایهات. ( ع مص ) بوی گرفتن گوشت. یقال: اوهت اللحم و ایهت؛ ای انتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گنداشدن گوشت. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ).
ایهات. [ اَ ] ( ع صوت، اِ ) لغتی است در هیهات. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
ایهات. ( ع مص ) بوی گرفتن گوشت. یقال: اوهت اللحم و ایهت؛ ای انتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). گنداشدن گوشت. ( تاج المصادر بیهقی ) ( از اقرب الموارد ).
