ایه 91 سوره ال عمران
آیه ۹۱ سوره آلعمران (إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَىٰ بِهِ ۗ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِينَ) یکی از آیات مهم قرآن کریم در بیان سرنوشت نهایی کسانی است که در حال کفر از دنیا میروند. این آیه بهصراحت بیان میکند که کسانی که به حقیقت ایمان پشت کرده و در حالی که کافر هستند از دنیا میروند، هیچگونه راه نجاتی برای آنان باقی نخواهد ماند. حتی اگر یکی از آنان بخواهد برای رهایی از عذاب الهی، به اندازه پر شدن زمین از طلا فدیه و عوض بپردازد، هرگز از او پذیرفته نخواهد شد، زیرا ارزش ایمان و بازگشت در لحظه مرگ از دست رفته است. در ادامه آیه تأکید میشود که چنین افرادی دچار عذابی دردناک خواهند شد که نتیجه مستقیم انتخاب و باور آنان در زندگی است. همچنین قرآن بیان میکند که این گروه هیچ یاور و شفاعتکنندهای در برابر عذاب الهی نخواهند داشت. از منظر مفهومی، این آیه بر اصل مسئولیت فردی انسان در انتخاب ایمان یا کفر تأکید دارد و نشان میدهد که سرنوشت اخروی بر اساس باورهای پایانی زندگی شکل میگیرد. در تفسیرهای قرآنی، این آیه هشداری جدی نسبت به استمرار در کفر و بیتوجهی به حقیقت ایمان تلقی شده است. همچنین مفهوم «فدیه» در این آیه بیانگر این است که در قیامت، مال و ثروت دنیوی هیچ ارزشی در برابر حقیقت معنوی ندارد. بنابراین، آیه ۹۱ سوره آلعمران تصویری روشن از عدالت الهی و بیاثر بودن ثروت و امکانات مادی در برابر سرنوشت اخروی انسان ارائه میدهد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 91 سوره آل عمران. إِنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ کُفَّارٌ فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَیٰ بِهِ ۗ أُولَٰئِکَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ وَمَا لَهُمْ مِنْ نَاصِرِینَ
البته آنان که کافر شدند و بر کفر خویش مردند، اگر هر یک برای آزادی خویش (از عذاب خدا) برابر تمام زمین طلا به فدا آرند هرگز از ایشان پذیرفته نشود، آنها را عذاب دردناک مهیّا باشد و یارانی نخواهند داشت.
قطعاً کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، هرگز از هیچ یک از آنان هر چند به اندازه آکندگی زمین از طلا فدیه و عوض دهد، پذیرفته نمی شود؛ برای آنان عذابی دردناک خواهد بود، و هیچ یاوری نخواهند داشت.
در حقیقت، کسانی که کافر شده و در حال کفر مرده اند، اگر چه زمین را پر از طلا کنند و آن را فدیه دهند، هرگز از هیچ یک از آنان پذیرفته نگردد؛ آنان را عذابی دردناک خواهد بود، و یاورانی نخواهند داشت.
آنان که کافر شدند و کافر مردند، اگر بخواهند به اندازه همه زمین طلا دهند و خویشتن را از عذاب باز خرند، از آنها پذیرفته نخواهد شد. برایشان عذابی دردناک است و ایشان را هیچ یاوری نیست.
کسانی که کافر شدند و در حال کفر از دنیا رفتند، اگر چه روی زمین پر از طلا باشد، و آن را بعنوان فدیه (و کفّاره اعمال بد خویش) بپردازند، هرگز از هیچ یک آنها قبول نخواهد شد؛ و برای آنان، مجازاتِ دردناک است؛ و یاورانی ندارند.
Indeed, those who disbelieve and die while they are disbelievers - never would the capacity of the earth in gold be accepted from one of them if he would ransom himself with it. For those there will be a painful punishment, and they will have no helpers.
As to those who reject Faith, and die rejecting,- never would be accepted from any such as much gold as the earth contains, though they should offer it for ransom. For such is (in store) a penalty grievous, and they will find no helpers.