ایه 66 سوره یس

[ویکی اهل البیت] آیه 66 سوره یس. وَلَوْ نَشَاءُ لَطَمَسْنَا عَلَیٰ أَعْیُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّیٰ یُبْصِرُونَ
و اگر ما بخواهیم، دیده هایشان را (به گمراهی) محو و نابینا کنیم تا چون به راه سبقت گیرند کجا (با کوری و گمراهی) بصیرت یابند؟
و اگر بخواهیم دیدگانشان را محو می کنیم، پس به راه بر یکدیگر پیشی می گیرند؛ نهایتاً چگونه و کجا می توانند ببینند؟
و اگر بخواهیم، هر آینه فروغ از دیدگانشان می گیریم تا در راه بر هم پیشی جویند؛ ولی از کجا می توانند ببینند؟
اگر بخواهیم، چشمانشان را محو می کنیم. پس شتابان آهنگ راه کنند. اما کجا را توانند دید؟
و اگر بخواهیم چشمانشان را محو کنیم؛ سپس برای عبور از راه، می خواهند بر یکدیگر پیشی بگیرند، امّا چگونه می توانند ببینند؟!
And if We willed, We could have obliterated their eyes, and they would race to the path, and how could they see?
If it had been our Will, We could surely have blotted out their eyes; then should they have run about groping for the Path, but how could they have seen?