ایه 40 سوره زخرف
آیه ۴۰ سوره زخرف در قرآن کریم میفرماید: «أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِی الْعُمْیَ وَمَنْ کَانَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ». این آیه به محدودیت توانایی انسان، حتی پیامبران، در هدایت دیگران اشاره دارد و بیان میکند که هیچ انسانی نمیتواند به کسانی که گوش شنوا یا بینایی درک صحیح ندارند، یا کسانی که در گمراهی آشکار هستند، آموزش یا هدایت دهد مگر به خواست و اراده الهی. آیه بر این نکته تأکید دارد که هدایت نهایی از جانب خداوند است و پیامبر تنها وظیفه ابلاغ پیام و ارشاد انسانها را دارد، اما نمیتواند اجباری در تغییر دلهای افراد ایجاد کند. از نظر اخلاقی و تربیتی، این آیه هشدار میدهد که پذیرش حقایق و اصلاح مسیر نیازمند تلاش فردی و پذیرش پیام الهی است و هدایت تحمیلی ممکن نیست. در مکالمات روزمره میتوان معنای آن را چنین بیان کرد: انسان نمیتواند کسانی را که از پذیرش حق سر باز میزنند یا در گمراهی آشکارند، وادار به هدایت کند. این آیه همچنین به اهمیت بصیرت، اختیار و مسئولیت شخصی افراد در مسیر هدایت اشاره دارد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 40 سوره زخرف. أَفَأَنْتَ تُسْمِعُ الصُّمَّ أَوْ تَهْدِی الْعُمْیَ وَمَنْ کَانَ فِی ضَلَالٍ مُبِینٍ
آیا تو این کران را سخنی توانی آموخت یا این کوران (باطن) و آن را که دانسته به گمراهی می رود هدایت توانی کرد؟
پس آیا تو می توانی به کران بشنوانی، یا کوران و کسانی را که در گمراهی آشکارند هدایت کنی؟!
پس آیا تو می توانی کران را شنوا کنی، یا نابینایان و کسی را که همواره در گمراهی آشکاری است راه نمایی؟
آیا تو می خواهی به کران سخن بشنوانی، یا کوران و آنهایی را که در گمراهی آشکار هستند راه بنمایی؟
(ای پیامبر!) آیا تو می توانی سخن خود را به گوش کران برسانی، یا کوران و کسانی را که در گمراهی آشکاری هستند هدایت کنی؟!
Then will you make the deaf hear, , or guide the blind or he who is in clear error?
Canst thou then make the deaf to hear, or give direction to the blind or to such as (wander) in manifest error?