اصخار
کلمه‌ی «اصخار» در فارسی به معنای سنگ‌های سخت و صخره‌ای است که معمولاً در طبیعت یافت می‌شوند و دوام و استحکام بالایی دارند. این واژه در متون ادبی و تاریخی برای توصیف صخره‌ها، کوه‌ها و سنگ‌های محکم به کار رفته و نشان‌دهنده سختی و استواری طبیعت است. این اصطلاح گاهی به صورت استعاری نیز استفاده می‌شود و به افرادی با صلابت، مقاوم و سخت‌دل اشاره دارد که مانند سنگ استوار و تغییرناپذیرند. برخی از متون قدیمی فارسی از اصخار برای توصیف موانع طبیعی یا حفاظتی نیز بهره برده‌اند؛ مثلاً «دیوارهایی از اصخار» به معنای دیوارهای سنگی و محکم است. واژه «اصخار» همچنین به معنای «در جای سنگناک درآمدن» نیز به کار رفته و نشان‌دهنده قرار گرفتن در محیط سخت، سنگی، ناهموار یا دشوار است که عبور یا زندگی در آن مشکل است.
لغت نامه دهخدا
اصخار. [ اِ ] ( ع مص ) اصخار مکان؛ فزون شدن سنگ در آن. ( از اقرب الموارد ) ( قطر المحیط ). و مکان را مُصْخِر گویند. ( از اقرب الموارد ). || در جای سنگناک درآمدن. ( منتهی الارب ).
جمله سازی با اصخار
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در فرهنگ‌های مختلف، برقراری روابط صمیمانه و محترمانه میان خانواده‌ها و اصخار، از اهمیت بسیار زیادی در حفظ پیوندهای اجتماعی برخوردار است.
💡 او همیشه تلاش می‌کرد تا در تمامی میهمانی‌های خانوادگی، با رعایت کامل ادب و احترام، رابطه‌ای بسیار خوب و پایدار با تمامی اصخار خود برقرار نگه دارد.
💡 مدیریت روابط میان خانواده‌های مختلف و اصخار نیازمند صبر، بردباری و درک متقابل نسبت به سنت‌ها و آداب و رسوم هر دو طرف است.
