ایه 22 سوره نور
آیه ۲۲ سوره نور میفرماید: «وَلَا یَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْکُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ یُؤْتُوا أُولِی الْقُرْبَیٰ وَالْمَسَاکِینَ وَالْمُهَاجِرِینَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ۖ وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ». معنی این آیه آن است که افراد دارای فضل، ثروت و توانایی نباید در کمک به خویشاوندان، نیازمندان و مهاجران در راه خدا کوتاهی کنند. خداوند مؤمنان را به انفاق و یاریرسانی تشویق میکند و از بخل و خودداری از کمک بازمیدارد. همچنین در این آیه به عفو و گذشت سفارش شده و از مؤمنان خواسته شده از خطاهای دیگران درگذرند. پیام آیه نشان میدهد که بخشش مالی و گذشت اخلاقی، نشانه ایمان واقعی است. خداوند یادآوری میکند که اگر شما دوست دارید مورد مغفرت او قرار گیرید، باید شما نیز دیگران را ببخشید. این آیه ارتباط میان رفتار انسان و رحمت الهی را بیان میکند. انفاق به خویشاوندان و نیازمندان، سبب تقویت همبستگی اجتماعی و رفع مشکلات جامعه میشود. در پایان آیه تأکید شده است که خداوند بسیار آمرزنده و مهربان است. بنابراین مفهوم کلی آیه دعوت به سخاوت، گذشت، اصلاح روابط و امید به رحمت الهی است.
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] آیه 22 سوره نور. وَلَا یَأْتَلِ أُولُو الْفَضْلِ مِنْکُمْ وَالسَّعَةِ أَنْ یُؤْتُوا أُولِی الْقُرْبَیٰ وَالْمَسَاکِینَ وَالْمُهَاجِرِینَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ ۖ وَلْیَعْفُوا وَلْیَصْفَحُوا ۗ أَلَا تُحِبُّونَ أَنْ یَغْفِرَ اللَّهُ لَکُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَحِیمٌ
و نباید صاحبان ثروت و نعمت از شما درباره خویشاوندان خود و در حق مسکینان و مهاجران راه خدا از بخشش و انفاق کوتاهی کنند، باید مؤمنان عفو و صفح پیشه کنند و از بدیها درگذرند، آیا دوست نمی دارید که خدا هم در حق شما مغفرت (و احسان) فرماید؟ و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.
و از میان شما کسانی که دارندگان ثروت و گشایش مالی هستند، نباید سوگند یاد کنند که از انفاق مال به خویشاوندان و تهی دستان و مهاجرانِ در راه خدا دریغ ورزند، و باید عفو کنند و از مجازات درگذرند؛ آیا دوست نمی دارید خدا شما را بیامرزد؟؛ و خدا بسیار آمرزنده و مهربان است.
و سرمایه داران و فراخ دولتان شما نباید از دادن به خویشاوندان و تهیدستان و مهاجران راه خدا دریغ ورزند، و باید عفو کنند و گذشت نمایند. مگر دوست ندارید که خدا بر شما ببخشاید؟ و خدا آمرزنده مهربان است.
توانگران و آنان که گشایشی در کار آنهاست، نباید سوگند بخورند که به خویشاوندان و مسکینان و مهاجران در راه خدا چیزی ندهند. باید ببخشند و ببخشایند. آیا نمی خواهید که خدا شما را بیامرزد؟ و خداست آمرزنده مهربان.
آنها که از میان شما دارای برتری (مالی) و وسعت زندگی هستند نباید سوگند یاد کنند که از انفاق نسبت به نزدیکان و مستمندان و مهاجران در راه خدا دریغ نمایند؛ آنها باید عفو کنند و چشم بپوشند؛ آیا دوست نمی دارید خداوند شما را ببخشد؟! و خداوند آمرزنده و مهربان است!
And let not those of virtue among you and wealth swear not to give to their relatives and the needy and the emigrants for the cause of Allah, and let them pardon and overlook. Would you not like that Allah should forgive you? And Allah is Forgiving and Merciful.
Let not those among you who are endued with grace and amplitude of means resolve by oath against helping their kinsmen, those in want, and those who have left their homes in Allah's cause: let them forgive and overlook, do you not wish that Allah should forgive you? For Allah is Oft-Forgiving, Most Merciful.