ایستاداندن

لغت نامه دهخدا

ایستاداندن. [ دَ ] ( مص ) متوقف کردن. نگاه داشتن. برپا داشتن: صواب آن است که خداوند ندیمان خردمند را ایستاداند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 101 ).

فرهنگ فارسی

متوقف کردن نگاهداشتن

محترقه یعنی چه؟
محترقه یعنی چه؟
قورساق یعنی چه؟
قورساق یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز