لغت نامه دهخدا
( آکنان ) آکنان. [ ک َ ] ( نف، ق ) در حال آکندن.
اکنان. [ اَ] ( ع اِ ) ج ِ کِن. ( اقرب الموارد ) ( منتهی الارب ) ( ازترجمان القرآن ) ( ناظم الاطباء ). ج ِ کن، به معنی پرده و پوشش. ( آنندراج ) ( غیاث اللغات ). رجوع به کن شود.
اکنان. [ اِ ] ( ع مص ) فروپوشیدن. || ازتاب آفتاب نگاه داشتن. || پنهان نمودن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). پنهان داشتن در دل. ( ترجمان القرآن جرجانی ) ( از المصادر زوزنی ) ( از دهار ) ( از تاج المصادر بیهقی ).
