لغت نامه دهخدا
اپیدر. [ اِ دُ ] ( اِخ ) اپیدروس. اپیدروم. شهری در آرگلید قدیم یونان، واقع در ساحل دریای اژه و دارای هیکلی بنام اسقلبیادس و از همه یونان برای استشفا بدانجا میرفتند. امروزه شهر اِپیدرُس یا اپیداور نزدیک آن بنا شده است. خرابه ها و آثار هیکل قدیمی این شهر در سال 1881 م. کشف گردید.
