اپارون

لغت نامه دهخدا

اپارون. [ اَ ] ( ص مرکب ) ( از اَپ، بمعنی پس + رُاَن، بمعنی جهت و سوی ) افارون. بد. متنزل ( ؟ ). آنکه پس رود ( ؟ ). مقابل فرارون، خوب. رجوع به فیرون و فرارون شود.