لغت نامه دهخدا
( آویخته چشم ) آویخته چشم. [ ت َ / ت ِ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه خلقةً چشمی مسترخی دارد. مُطْرِق.
( آویخته چشم ) آویخته چشم. [ ت َ / ت ِ چ َ / چ ِ ] ( ص مرکب ) آنکه خلقةً چشمی مسترخی دارد. مُطْرِق.
( آویخته چشم ) آنکه خلقه چشمی مسترخی دارد مطرق