اورنجن
لغت نامه دهخدا
( آورنجن ) آورنجن. [ وَ رَ ج َ ] ( اِ ) آبرنجن. برنجن.
- پای آورنجن؛ پاآبرنجن. خدمه. خلخال.
- دست آورنجن؛ دست آبرنجن. دست برنجن. دست بند. سِوار. جباره.
اورنجن. [ اَ رَ ج َ ] ( اِ ) میلی باشداز طلا و نقره و امثال آن که زنان بر دست و پای کنند. آنچه در دست کنند دست اورنجن و آنچه در پای کنند پای اورنجن خوانند. ( برهان ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ).
فرهنگ معین
( آورنجن ) (وَ رَ جَ ) (اِمر. ) ۱ - دست بند، دست برنجن. ۲ - خلخال، پای آورنجن.
فرهنگ عمید
( آورنجن ) = برنجن
= برنجن
فرهنگ فارسی
( آورنجن ) ( اسم ) ۱ - دست بند دست آبرنجن دست برنجن. ۲ - خلخال پای آورنجن.
برنجن، حلقه فل ی که زنان به مچ دست یاپامیکنند، اکنون النگویادستبندمیگویند