انذیاع

واژه «انذیاع» یک مصدر عربی در متون لغوی است که به معنای آشکار شدن راز و فاش گردیدن امور پنهان به کار رفته است. این واژه در اصل بر حالتی دلالت دارد که یک موضوع مخفی از حالت پوشیدگی خارج شده و در معرض آگاهی دیگران قرار می‌گیرد. در کاربرد لغوی، «انذیاع» به معنای منتشر شدن خبر نیز آمده و بر گسترش یافتن یک خبر در میان مردم دلالت می‌کند. این مفهوم هم شامل افشای عمدی راز و هم انتشار غیرارادی اطلاعات در میان جامعه می‌شود. در متون کهن عربی، این واژه برای توصیف شایع شدن اخبار و بیرون رفتن آن از حالت پنهان استفاده شده است. از نظر معنایی، «انذیاع» با مفاهیمی مانند اشاعه، افشا و انتشار هم‌خانواده و نزدیک است. لغت‌نامه‌هایی مانند ناظم‌الاطباء نیز آن را به صورت «فاش شدن راز» معنا کرده‌اند. این واژه در زبان فارسی امروز کاربرد ندارد و بیشتر در متون لغوی و کلاسیک دیده می‌شود. کاربرد آن معمولاً در بافت‌هایی است که بر انتقال و گسترش اطلاعات تأکید دارند. در مجموع، «انذیاع» به معنای آشکار شدن راز و پخش شدن خبر در میان مردم است.