لغت نامه دهخدا
اندوزه کردن. [ اَ زَ / زِ ک َ دَ] ( مص مرکب ) اندوه خوردن. غم خوردن. غصه خوردن. ( فرهنگ فارسی معین ): اگر ملک دنیا دارد از آن تو، از وی دریغ نداری و چون داری آنرا قیمت ننهی و اندوزه نکنی. ( طبقات انصاری از فرهنگ فارسی معین ).
اندوزه کردن. [ اَ زَ / زِ ک َ دَ] ( مص مرکب ) اندوه خوردن. غم خوردن. غصه خوردن. ( فرهنگ فارسی معین ): اگر ملک دنیا دارد از آن تو، از وی دریغ نداری و چون داری آنرا قیمت ننهی و اندوزه نکنی. ( طبقات انصاری از فرهنگ فارسی معین ).
( مصدر ) اندوه خوردن غم خوردن غصه خوردن: (اگر ملک دنیا دارد از آن تو از وی دریغ نداری و چون داری آنرا قیمت ننهی و اندوزه نکنی. ) (طبقات انصاری ).