انتکاء

تکیه، استناد

انتکاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) قبض کردن حق را. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( آنندراج ). گرفتن و قبض کردن حق را. ( از اقرب الموارد ).