الکوافر

کلمه «الکَوافِر» جمع «کافرة» است و ریشه آن از کلمه «کفر» گرفته شده است. واژه «کفر» در اصل به معنای پوشاندن حقیقت یا نپذیرفتن حق است و «کافر» در متون دینی به کسی گفته می‌شود که ایمان ندارد یا دین معینی را نپذیرفته است. از این رو، «کافرة» به صورت مفرد به معنای «زن کافر» است و «کوافر» جمع آن، یعنی گروهی از زنان که کافر هستند. وقتی در یک متن از «الکوافر» استفاده می‌شود، معمولاً منظور زنان بی‌ایمان یا کسانی است که به دین مورد نظر باور نداشته یا آن را نپذیرفته‌اند. این کلمه بار معنایی دینی و تاریخی دارد و بیشتر در قرآن، متون قدیمی، تاریخی یا متون مذهبی به کار رفته است. در گفتار روزمره و محاوره‌ای کاربرد آن بسیار محدود است و افراد معمولاً به جای آن از واژه‌های عمومی‌تری برای توصیف زنان غیرمؤمن استفاده می‌کنند. همچنین، این واژه نشان‌دهنده توجه زبان‌های اسلامی به تفاوت جنسیتی در بیان مفاهیم دینی است، زیرا مفرد آن «کافرة» زنانه و مفرد «کافر» مردانه است. بنابراین «الکوافر» به شکل جمع، به‌طور مشخص زنان کافر را هدف قرار می‌دهد و در متون دینی یا تاریخی، کاربرد آن برای روشن کردن نقش یا وضعیت اجتماعی و دینی زنان غیرمؤمن رایج بوده است.