افژنگ

لغت نامه دهخدا

افژنگ. [ اَ ژَ ] ( اِ ) چون زیبائی بود همچو اورنگ. ( حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی ):
فر و افژنگ بتو گیرد دین
منبر از خطبه تو آراید.دقیقی.

فرهنگ فارسی

چون زیبائی بود همچو ارونگ