افتحال

لغت نامه دهخدا

افتحال. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) گشن اصیل گزیدن جهت گشنی شتران. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ). شتر نر اصیل گزیدن برای گشنی شتران. ( از اقرب الموارد ).