کلمه «اغلاس» واژهای عربی و مصدر است که به معنای داخل شدن یا حرکت کردن در تاریکی پایان شب به کار میرود. این اصطلاح معمولاً زمانی را توصیف میکند که هنوز سپیده نزده و ظلمت سحرگاهی بر فضا حاکم است. در زبان عربی، تعبیر «اغلس القوم» به این معناست که گروهی در تاریکی آخر شب به راه افتادند یا وارد مکانی شدند. ریشه این واژه با «غَلَس» مرتبط است که به معنای تیرگی و ظلمت سحر است و «اغلاس» جمع یا مصدر آن به شمار میآید. در متون لغوی و ادبی، این واژه برای تصویرسازی از حرکت پنهانی، آرام یا زودهنگام به کار رفته است. گاه اغلاس بار معنایی کنایی نیز دارد و اشاره به آغاز کاری در زمانی مبهم و پوشیده میکند. این واژه بیشتر در نثر و شعر کهن عربی و فارسی دیده میشود. بهطور کلی، «اغلاس» بیانگر ورود یا حرکت در تاریکی آخر شب و پیش از طلوع سپیده است.
اغلاس
لغت نامه دهخدا
اغلاس. [ اِ ] ( ع مص ) بتاریکی آخر شب درآمدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). درآمدن قوم در تاریکی آخر شب:اغلس القوم؛ دخلوا فی الغلس ای ظلمة آخر اللیل. تقول: «رأیت منک غلس الظلام خیالا». ( از اقرب الموارد ).
اغلاس. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ غَلَس. ( ناظم الاطباء ).