اطاره

لغت نامه دهخدا

اطاره. [ اِ رَ ] ( ع مص ) رجوع به اطارة شود.

فرهنگ فارسی

پرانیدن. رماندن و پرانیدن بپرانیدن. یا اطاره مال تقسیم کردن آن. بخش بخش کردن مال را. یا شکافتن. بلغت یمن.