لغت نامه دهخدا
( اصیصة ) اصیصة. [ اَ صی ص َ ] ( ع اِ ) خانه های با هم نزدیک و مجتمع اندر یک جا. ( منتهی الارب ). خانه های با هم نزدیک، یقال: هم اصیصة واحدة؛ ایشان مجتمعاند و یک جا میباشند. ( ناظم الاطباء ).
( اصیصة ) اصیصة. [ اَ صی ص َ ] ( ع اِ ) خانه های با هم نزدیک و مجتمع اندر یک جا. ( منتهی الارب ). خانه های با هم نزدیک، یقال: هم اصیصة واحدة؛ ایشان مجتمعاند و یک جا میباشند. ( ناظم الاطباء ).