اصحاب جهم
لغت نامه دهخدا
اصحاب جهم. [اَ ب ِ ج َ ] ( اِخ ) پیروان جهم بن صفوان بودند، و جهم از جبریان خالص بشمار میرفت، بدعت خود را در ترمذ آشکار کرد و سلم بن احوز مازنی وی را در مرو در اواخر فرمانروایی امویان بکشت. وی با معتزله در نفی صفات موافق بود ولی بر نظریه ایشان در این باره مسائلی بیفزود. این فرقه را جهمیه گویند. رجوع به جهمیه و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعه حجازی قاهره ج 1 ص 113 شود.
فرهنگ فارسی
پیروان جهم بن صفوان بودند و جهم از جبریان خالص بشمار میرفت بدعت خود را در ترمذ آشکار کرد و سلم بن احوز مازنی ویرا در مرو در اواخر فرمانروایی امویان بکشت.
جمله سازی با اصحاب جهم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در متون کلامی و تاریخ اندیشه‌ی اسلامی، اصحاب جهم به پیروان جهم بن صفوان گفته می‌شود که با دیدگاه‌های خاص خود در بحث صفات الهی بحث می‌کردند.
💡 مطالعه‌ی آرای اصحاب جهم به پژوهشگران کمک می‌کند تا ریشه‌های اختلافات کلامی در دوران نخستین قرن‌های هجری و سیر تحول اندیشه‌های اعتقادی را بهتر درک کنند.
💡 بحث‌های مربوط به اصحاب جهم نشان‌دهنده‌ی پیچیدگی‌های فکری و تفاوت‌های نظر میان مکاتب مختلف کلامی در دوران طلایی تمدن اسلامی است که هنوز هم مورد مطالعه است.
