اشهاء
لغت نامه دهخدا
اشهاء. [ اِ ] ( ع مص ) خواسته و مرغوب کسی را دادن. || چشم زخم رسانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ).
اشهاء. [ اِ ] ( ع مص ) خواسته و مرغوب کسی را دادن. || چشم زخم رسانیدن کسی را. ( منتهی الارب ) ( از المنجد ) ( از اقرب الموارد ).