اسیدا
لغت نامه دهخدا
اسیدا. [ اِ ] ( اِخ ) در بابلی بمعنی خانه ابدی نَبو پسر مَردوک. وآن از معابد بابل بود که کوروش دستور داد آنرا تزیین کنند. ( ایران باستان پیرنیا ص 391 ).
اسیدا. [ اِ ] ( اِخ ) در بابلی بمعنی خانه ابدی نَبو پسر مَردوک. وآن از معابد بابل بود که کوروش دستور داد آنرا تزیین کنند. ( ایران باستان پیرنیا ص 391 ).