اسهد
لغت نامه دهخدا
اسهد. [ اَ هََ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از سُهاد. بیدارتر: هو اسهد رأیاً منک؛ او بیدارعقل تر است از تو. ( منتهی الارب ).
اسهد. [ اَ هََ ] ( ع ن تف ) نعت تفضیلی از سُهاد. بیدارتر: هو اسهد رأیاً منک؛ او بیدارعقل تر است از تو. ( منتهی الارب ).