لغت نامه دهخدا
اسمری. [ اَ م َ ] ( حامص ) اسمر بودن. گندمگون بودن. تیره رنگ بودن:
مه قدم و فلک ردا وز تف آفتاب و ره
چهره چو ماه منخسف یافته رنگ اسمری.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 422 ).
اسمری. [ اَ م َ ] ( حامص ) اسمر بودن. گندمگون بودن. تیره رنگ بودن:
مه قدم و فلک ردا وز تف آفتاب و ره
چهره چو ماه منخسف یافته رنگ اسمری.خاقانی ( دیوان چ سجادی ص 422 ).