اسفاکتری

لغت نامه دهخدا

اسفاکتری. [ اِ ت ِ ] ( اِخ ) جزیره ای در دریای ایونی، برابر پیلُس. کلِئُن در آنجا سپاه کوچکی از اسپارت را بسال 425 ق. م. محبوس ساخت.