لغت نامه دهخدا
( اسطمة ) اسطمة. [ اُ طُم ْ م َ ] ( ع اِ ) اصطمة. میان چیزی: اسطمةالقوم؛ میانه قوم، و اشرف و بهتر ایشان. || فراهم آمدنگاه مردمان و معتمدعلیه ایشان. ( منتهی الارب ). || میانه دریا. اسطم.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟