استرکاک

لغت نامه دهخدا

استرکاک. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) سست و ضعیف شمردن. ( منتهی الارب ). رکیک شمردن. ( زوزنی ). || سست و ضعیف یافتن. ( منتهی الارب ). ضعیف یافتن. ( تاج المصادر بیهقی ). ضعیف داشتن.