استجفار

لغت نامه دهخدا

استجفار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) به خوردن آمدن کودک. || چهارماهه شدن بچه گوسفند واز شیر بازماندن: استجفر ولدالشاة. ( منتهی الارب ).