اسالیب نهی

[ویکی فقه] اسالیب نهی به شکل های متفاوت بیان نهی از طرف شارع اطلاق می شود.
اسالیب یا صُوَر نهی، شکل های متفاوتی از نهی کردن است که شارع، نهی خود را با آن ها بیان می کند.
صور نهی
برخی از این صور عبارت است از:۱. نهی با ماده (ن، ه، ی) مثل: «نهیتکم عن ذلک» یا «ینهی عن الفحشاء»؛۲. نهی با صیغه، مثل: «ایاک ان تفعل»، «لا تترک الصلاة»، «لا تقربوا مال الیتیم»؛۳. نهی در قالب جمله خبری منفی در مقام انشا، مثل: «نمی کنی» و «نمی روی» که در حقیقت، به معنای «نباید انجام دهی» و «نباید بروی» است؛۴. نهی به صورت لفظ تحریم، مثل: ﴿حُرِّمَتْ عَلَیْکُمُ الْمَیْتَةُ وَالدَّمُ﴾؛ بر شما مردار و خون حرام گردیده است»؛ ۵. نهی به صورت نفی حلیت، مثل: ﴿یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لا یَحِلُّ لَکُمْ أَنْ تَرِثُوا النِّساءَ کَرْهاً﴾؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! برای شما حلال نیست که از زنان با اکراه ارث ببرید»؛ ۶. نهی به صورت امر به ترک، مثل: ﴿وَذَرُوا ظاهِرَ الْإِثْمِ وَباطِنَهُ﴾؛ و گناه آشکار و پنهان را رها کنید»؛ ۷. نهی به صورت نفی فعل، مثل: ﴿فَلا عُدْوانَ إِلاّ عَلَی الظّالِمِینَ﴾؛ تجاوز جز بر ستم کاران روا نیست».