ازندن

کلمه «آزندن» به معنای فرو کردن ابزار نوک‌تیز مثل سوزن، درفش یا نیشتر در چیزی است و معمولاً در کارهایی مثل دوختن یا بخیه زدن به کار می‌رود. این واژه در متون قدیمی فارسی بیشتر برای توصیف حرکت دست در هنگام سوزن زدن یا کار با ابزار دقیق استفاده شده است. زمانی که کسی سوزن را در پارچه یا جسمی فرو می‌کند، گفته می‌شود که عمل «آزندن» را انجام داده است. علاوه بر کاربرد در دوخت و دوز، این واژه گاهی معنای «کوفتن» یا ضربه زدن را هم دارد، به‌ویژه وقتی ابزار تیز یا نوک‌دار با فشار در سطحی فرو می‌رود. در پزشکی و خیاطی، «آزندن» نشان‌دهنده مهارت در کنترل حرکت ابزار برای رسیدن به هدف دقیق است. این فعل هم عمل فیزیکی را توصیف می‌کند و هم نوعی توجه و دقت در انجام کار را می‌رساند. به زبان ساده، «آزندن» یعنی فرو بردن سوزن یا ابزار نوک‌تیز در چیزی برای دوخت، بخیه یا ضربه‌زدن. کاربرد آن در متون کهن و تخصصی بیشتر دیده می‌شود و امروز کمتر رایج است.