لغت نامه دهخدا
ارسطا. [ اَ رِ ] ( اِ ) نبات بزرالبنج است. ( تحفه حکیم مؤمن ). بنج. ( اختیارات بدیعی ) ( بحر الجواهر ). بنگ.
ارسطا. [ اَ رَ ] ( اِخ ) بلغت رومی، به معنی ارسط باشد که معلم اول باشد. ( برهان ). نام حکیمی که او را ارسطاطالیس گویند. ( مؤید الفضلاء ). رجوع به ارسطو شود.
ارسطا. [ ] ( اِخ ) کتابی بدین نام ابن الندیم به افلاطون نسبت میدهد. ( الفهرست چ مصر ص 344 ) - انتهی. و در فهرست کتب ارسطو دیده نشد.
