معنی ارتیاء | لغت یاب

لغت نامه دهخدا

ارتیاء. [ اِ ] ( ع مص ) دیدن. || دانستن تدبیر امری را. || رأی دیدن. ( تاج المصادر بیهقی ). || تأمل کردن. || نگریستن در کاری.