اخرسین

اخرسین واژه‌ای عربی و کهن است که در متون دینی و ادبی آمده و به معنای «گنگ‌ها و کرها» استفاده شده است. این کلمه برای اشاره به کسانی به کار می‌رود که از دیدن و شنیدن حقیقت عاجزند و عمداً خود را به کری و کوری می‌زنند تا حقیقت را نپذیرند. در متون مذهبی و روایی، برای بیان شدت و دشواری چنین حالتی، آن را با «آب و آتش» تشبیه کرده‌اند. منظور از آب و آتش، نماد خطر و آسیب شدید است که حالت گنگ و کر بودن را مانند مواجهه با شرایط سخت و طاقت‌فرسا نشان می‌دهد. پیامبر اسلام در دعا از خداوند پناه می‌طلبند تا انسان‌ها از چنین ضعف و محدودیتی در ارتباط، فهم و پذیرش حقیقت محفوظ بمانند. واژه «اخرسین» ترکیبی از حالت ناتوانی در سخن گفتن و نشنیدن است و در زبان روزمره کمتر کاربرد دارد. به طور کلی، اخرسین یعنی گنگ و کر بودن و حالت آسیب‌پذیری شدید ناشی از آن، که در متون دینی برای هشدار و طلب پناه از خدا ذکر شده است.