اخذاء

اخذاء. [ اِ ] ( ع مص ) خوار و رام کردن. ( تاج المصادر بیهقی ). مطیع کردن آدمی و رام کردن چاروا.
اخذاء. [ اُ خ َ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ اخیذ.