احتجار

لغت نامه دهخدا

احتجار. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) در کنار گرفتن. در کنار نهادن.
- احتجارلوح؛ در کنار گرفتن لوح را.
|| حجره ساختن. ( زوزنی ). || برگزیدن زمینی را برای خود و منار بر آن نصب کردن تا دیگری در آن تصرف نکند. ( منتهی الارب ). || خاص خویش کردن: کان للنبی صلی اﷲعلیه وسلم حصیر یبسطه بالنهار و یحتجره باللیل؛ ای یجعله لنفسه دون غیره.
|| احتجار به؛ پناه جستن به. التجا بردن به. || احتجار ابل؛ سُدّه ناک شدن شکمهای شتران.

فرهنگ فارسی

در کنار گرفتن

جمله سازی با احتجار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 شهرداری با صدور حکم فوری، جلوی احتجار غیرقانونی سازندگان بر روی زمین‌های عمومی پارک شهر را با استفاده از ماشین‌آلات سنگین گرفت.

💡 دادگاه حکم صادر کرد که هرگونه احتجار بر اراضی کشاورزی و باغ‌های مجاور، مستوجب جریمه‌های سنگین مالی و تخلیه فوری محل توسط نیروهای انتظامی است.

💡 برای جلوگیری از بروز اختلافات جدی میان همسایگان، توصیه می‌شود که هیچ‌گونه احتجار یا توسعه غیرمجاز بر روی مرزهای مشترک زمین‌ها انجام نشود.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران