لغت نامه دهخدا
اجتلاء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) بچیزی که بر تو عرضه کنند نگریستن. ( تاج المصادر ) ( زوزنی ). نگریستن بسوی چیزی بتأمل. دیدن. || جلوه دادن بر کسی: اجتلی العروس علی بعلها؛ جلوه داد عروس را بر شوهر. ( منتهی الارب ). || برداشتن: اجتلی العمامةَ عن رأسه؛ برداشت دستار را از پیشانی. ( منتهی الارب ). || اجتلاه الجدب؛ بیرون کرد او را قحط از خانمان. ( منتهی الارب ).
