فرهنگ معین
( آتربان ) (تُ ) [ په. ] (اِمر. ) در آیین زردشتی نگهبان آتش مقدس، آسروان.
( آتربان ) (تُ ) [ په. ] (اِمر. ) در آیین زردشتی نگهبان آتش مقدس، آسروان.
( آتربان ) ( اسم ) در آیین زردشتی نگهبان آتش مقدس
اسم: آتربان (پسر) (پهلوی، اوستایی) (تلفظ: atorban) (فارسی: آتربان) (انگلیسی: atorban)
معنی: نگهبان آتش، پیشوای دینی
آتربان. رجوع شود به:آثرون