ابوالقاسم ابراهیم بن منصور کرانی اصفهانی

ابوالقاسم ابراهیم بن منصور کرانی اصفهانی یکی از محدّثان و دانشمندان برجسته شهر اصفهان در قرن پنجم هجری به شمار می‌آید. او با نام کامل «ابوالقاسم ابراهیم بن منصور بن ابراهیم سلمی کرانی اصفهانی» شناخته می‌شود و به لقب «سبط بحرویه» نیز معروف بوده است. این شخصیت علمی در سال ۳۶۲ هجری قمری متولد شد و عمر خود را در مسیر کسب و نشر علوم حدیث سپری کرد. وی از جمله افرادی بود که در نقل و روایت احادیث نقش مهمی در محیط علمی زمان خود داشت. جایگاه او در میان محدّثین اصفهان نشان‌دهنده اعتبار علمی و وثاقت روایی اوست. ابوالقاسم کرانی اصفهانی شاگردان و راویانی نیز داشته که از او حدیث نقل کرده‌اند، از جمله ابوسهل محمدابراهیم بن محمد بن احمد امین ترکی اصفهانی. او در طول زندگی خود به تعلیم، روایت و حفظ میراث حدیثی اهتمام ورزید. سرانجام این محدّث در سال ۴۵۵ هجری قمری وفات یافت. نام او در منابع رجالی و تاریخی مانند آثار سمعانی و دیگر پژوهشگران ذکر شده است. به طور کلی، او یکی از چهره‌های مهم حدیثی اصفهان در قرن پنجم هجری محسوب می‌شود که در انتقال دانش دینی نقش داشته است.