ابوالغوث

لغت نامه دهخدا

ابوالغوث. [ اَ بُل ْ غ َ ] ( اِخ ) ابن انمار. محدّث است.
ابوالغوث. [ اَ بُل ْ غ َ ] ( اِخ ) ابن حارث. صحابی است.
ابوالغوث. [ اَ بُل ْ غ َ ] ( اِخ ) ابن حصین. صحابی است.

فرهنگ فارسی

ابن انمار محدث است

جمله سازی با ابوالغوث

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 نام ابوالغوث در متون کهن به عنوان شخصی که در لحظات سخت و بحرانی، به یاری خلق می‌شتافت، با احترام و توجه زیادی ذکر شده است.

💡 بسیاری از پیروان آن مکتب معتقد بودند که ابوالغوث با هدایت صحیح و سخنان آموزنده خود، راه نجات را برای مردم دشوار نشان می‌دهد.

💡 در بررسی‌های تاریخی، ابوالغوث به عنوان شخصیتی که همواره در پی رفع رنج‌ها و سختی‌های اجتماعی بود، مورد مطالعه و توجه قرار گرفته است.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران