ابن ابی خیثمه

ابن ابی خیثمه. [ اِ ن ُ اَ خ َ ث َ م َ ] ( اِخ ) ابوبکر احمدبن زهیربن حرب. فقیه و محدث و اخباری. متوفی به سال 279 هَ.ق. از اوست: کتاب التاریخ. کتاب المنتمین. کتاب الاعراب. کتاب اخبارالشعراء. ( ابن الندیم ).

[ویکی فقه] اِبْن ِ اَبی خَیْثَمه، ابوبکر احمد بن زهیر (ابی خیثمه) بن حرب بن شداد (۱۸۵-۲۷۹ق /۸۰۱ -۸۹۲م )، فقیه، محدّث، عالم انساب، مورخ، شاعر و ادیب ایرانی می باشد.
در اصل از اهالی نَسا از نواحی خراسان بود، ولی در بغداد نشو و نما یافت و همان جا درگذشت.
اساتید
وی از منصور بن سلمه خزاعی، محمد بن سابق، ابونعیم فضل بن دکین، هوذة بن خلیفه،... و بسیاری دیگر حدیث شنید و علم انساب را از مُصْعَب بن عبدالله زبیری، علم حدیث را از یحیی بن نَعین و امام احمد بن حنبل، تاریخ را از ابوالحسن مداینی و ادبیات را از محمد بن سَلاّم جُمَحی فرا گرفت.
خطیب بغدادی، احمد، تاریخ بغداد، ج۴، ص۱۶۲، قاهره، ۱۳۴۹ق.
یاقوت به نقل از فرغانی می نویسد: ابن ابی خیثمه مذهبی خاص داشت که مردم او را به قَدَریّه نسبت می دادند.
یاقوت، ادبا، ج۳، ص۲۷.
...