مزگتی

مزگتی. [ م َ گ ِ ] ( ص نسبی ) متعبد. مسلم. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ):
سخن دوزخی را بهشتی کند
سخن مزگتی را کنشتی کند.اسدی ( لغت نامه چ اقبال ص 51 ).راهی است اینکه همبر باشد در او به رفتن
درویش با توانگر، با مزگتی کنشتی.ناصرخسرو.

💡 مسجد آدینه جورده ولایت تنهیجان و گرجیان، مسجد دزگا مزگتی (به کسر دال و فتح میم و سکون زاء و فتح گاف دوم) نام داشت.* و این نامی زردشتی است و مشابه چنین واژه‌ای در حوالی این منطقه وجود دارد. البته واژه دز به معنای دژ آمده است و در مناطق چندی در شمال اماکنی با عنوان دز کول (رامسر)، دز بن (لاهیجان)، بالادزا (ساري) و دزفول وجود دارد. از آن جایی که این قلعه و دژهای نظامی گاه از سوی دزدان نیز مورد بهره بردای قرار می گرفت به معنای مکان دزدان و رهزنان نیز به کار می رفت.