غراب زرع

غراب زرع. [ غ ُ ب ِ زَ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) غراب الزرع. رجوع به غراب الزرع شود.

غراب الزرع

💡 گر روز من سیه چو غراب است پس چرا ماننده غراب ندانم همی شتاب

💡 نموده شکل من از فکرت اضطراب سهیل گرفته طبع من از نفرت احتراز غراب

💡 و یا نهاده به هر سو هزار بیضه ی سیم غراب شب که چو سیمرغ آتشین پر شد

💡 در آن جهان که جلال تو آشیان بنهاد غراب شام، چو سیمرغ صبح پر بفکند

💡 اطراف عارضی که چو بر غراب بود از جور دور چرخ چو اطراف باز شد

💡 تا ز افق طالعند باز سپید و غراب بر سرشان روز و شب ظل همای تو باد