بیع استجرار

[ویکی فقه] مراد از بیع استجرار آن است که انسان کالاهایی را بتدریج از فروشنده گرفته به مصرف برساند و پس از مصرف، قیمت آن را محاسبه کند.
درباره بیع بودن این معامله و نیز درستیِ آن مناقشه شده است.
برخی فقهای عامّه با این استدلال که عقد به هنگام محاسبه ثمن منعقد می شود و در آن هنگام مبیع موجود نیست، آن را از مصادیق بیع معدوم دانسته اند.
برخی دیگر، به استناد قاعده استحسان یا بدین استناد که قیمت کالا در هنگام استفاده از آن معلوم بوده و در واقع یک بیع معاطاتی انجام شده، به صحّت این نوع بیع حکم کرده اند.

💡 لب ببسته مست در بیع و شری مشتری بی حد که الله اشتری

💡 صد به سی و به بیست کرده حسیب پس خدا را به بیع داده فریب

💡 زین بیع و شری که خط او دارد جز خون جگر مرا چه بگشاید

💡 بسکه در مصر لطافت تو عزیزی امروز کی کسی طالب بیع مه کنعان باشد

💡 از پی هر درم که برد از وقف یا ستد از کسان به بیع سلم

💡 می‌دهی دم می‌ستانی جان من راستی بیعی مسلم می‌رود